http://www.mytweetmap.com/

Zespół Geoekologii Stosowanej

Zespół Geoekologii Stosowanej powstał w roku 2005. Jest kontynuatorem długoletniej działalności Zakładu Przyrodniczych Podstaw Planowania Przestrzennego w Instytucie Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej. Pomimo zmian organizacyjnych i zmniejszenia liczby pracowników podstawowy zakres działalności pozostał bez zmian. Nasza główna działalność obejmuje szeroko pojętą tematykę przyrodniczą w planowaniu przestrzennym. Wykonujemy wszelkie opracowania, studia i analizy przyrodnicze niezbędne do podjęcia właściwej decyzji planistycznej. Ze względu na silny związek tego rodzaju prac z przestrzenią wykorzystujemy Geograficzne Systemy Informacyjne. Podstawą wszelkich prac są kompleksowe i wnikliwe badania terenowe połączone, m.in. z kartowaniem komponentów środowiska przyrodniczego.

Naszym głównym celem jest :

„Pełne wykorzystanie teoretycznej wiedzy z dziedziny ekologii krajobrazu i ochrony przyrody w praktyce planistycznej i konserwatorskiej”.

Posiadamy bogaty zakres doświadczeń w następujących typach prac i opracowań:
•Opracowania ekofizjograficzne podstawowe i problemowe
•Prognozy wpływu na środowisko skutków ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego
•Oceny oddziaływania na środowisko konkretnych inwestycji w tym zlokalizowanych w obrębie obszarów Natura 2000
•Strategiczne oceny środowiskowe polityk, planów i programów
•Analizy i oceny uwarunkowań przyrodniczych do gminnych studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
•Gminne i powiatowe programy ochrony środowiska
•Plany ochrony rezerwatów przyrody
•Wszelkie prace inwentaryzacyjne i waloryzacyjne dla potrzeb różnorodnych opracowań planistycznych

Skład Zespołu Geoekologii Stosowanej:

mgr Zofia Bida e-mail: zofia@igpim.pl
mgr Małgorzata Kowalczyk e-mail: mk@igpim.waw.pl
mgr Ewa Tarchalska e-mail: ewa@igpim.pl

KONTAKT
Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa,
Zakład Gospodarowania Przestrzenią,
Zespół Geoekologii Stosowanej, ul. Targowa 45 03-728 Warszawa

Tel. (022)670-09-85

 

Prace wykonane w roku 2005 obejmowały m.in.:

•OPRACOWANIA EKOFIZJOGRAFICZNE I PROGNOZY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO PROJEKTÓW MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY RECZ (WOJ.ZACHODNIOPOMORSKIE)

Analiza i ocena obejmowała 5 planów miejscowych o łącznej powierzchni 70 ha. Teren badań zlokalizowany był zarówno w samym mieście Recz (3 tys.mieszk.) jak i w okolicznych wsiach: Grabowiec, Nętkowo, Sokoliniec (nad jeziorem Wapnickim). Większość prac polegała na opracowaniu uwarunkowań i ocenie wpływu na środowisko realizacji zabudowy mieszkaniowej i rekreacyjnej.

•OPRACOWANIE EKOFIZJOGRAFICZNE I UWARUNKOWANIA PRZYRODNICZE DO STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY WASILKÓW (WOJ. PODLASKIE)

Ze względu na duży obszar oraz krótki termin realizacji zadania, podstawowym materiałem analitycznym były zdjęcia lotnicze. Badaniami terenowymi objęto jedynie najcenniejsze fragmenty obszaru opracowania, głównie doliny rzek i najbardziej wartościowe powierzchnie leśne. Część gminy Wasilków położona jest w Parku Krajobrazowym Puszczy Knyszyńskiej i w jego otulinie oraz w obrębie obszaru Natura 2000 (Puszcza Knyszyńska). Ponadto ze względu na bliskość Białegostoku południowa część gminy poddawana jest silnej presji antropogenicznej związanej z nową zabudową podmiejską.

•OPRACOWANIE EKOFIZJOGRAFICZNE I PROGNOZA ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO PROJEKTU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY CIECHANÓW (WOJ. MAZOWIECKIE) OBEJMUJĄCEGO TEREN PRZYSZŁEGO SKŁADOWISKA ODPADÓW.

Projekt planu obejmował obszar młodnika sosnowego o powierzchni 45 ha zlokalizowanego w odległości 7 km na zachód od Ciechanowa. Ze względu na wczesny etap prac projektowych nad przyszłym składowiskiem odpadów analizy i oceny objęły jedynie podstawowe komponenty środowiska bez szczegółowych badań środowiska gruntowo – wodnego. Opracowanie i prognoza stanowi podstawowy materiał do oceny oddziaływania na środowisko bądź opracowań problemowych.

•PLANY OCHRONY REZERWATÓW PRZYRODY W WOJEWÓDZTWIE MAZOWIECKIM.

Prace nad planami ochrony pięciu rezerwatów przyrody o łącznej powierzchni 200 ha rozpoczęły się w roku 2004. Wykonano projekty dla czterech rezerwatów ornitologicznych: BARTNIA (gmina Obryte), KÓZKI (gm. Sarnaki), MOCZYDŁO (gm. Stoczek), ZABORÓW (gm. Podkowa Leśna) i jednego biocenotycznego: NA TORFACH (gm. Karczew). Szczególną uwagę skupiono na funkcjonowaniu środowiska przyrodniczego. Dlatego też prowadzono czasochłonne badania terenowe połączone m.in. z kartowaniem roślinności (zdjęcia fitosocjologiczne) i gleb (odkrywki glebowe). Owocem współpracy z Towarzystwem Przyrodniczym „Bocian” była szczegółowa inwentaryzacji fauny (głównie ptaków). Umożliwiło to opracowanie kompleksowego zestawu działań ochronnych przypisanych do poszczególnych powierzchni rezerwatów.

•REALIZACJA PIERWSZEGO ETAPU PRAC NAD PROJEKTEM BADAWCZYM „REALIZACJE SYSTEMU NATURA 2000 Z SYSTEMEM PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO W POLSCE”

Projekt obejmuje lata 2005 – 2006. W 2005 roku wykonaliśmy szczegółową analizę interakcjii pomiędzy systemami: Natura 2000, obszarów chronionych i planowania przestrzennego. W roku 2006 zostaną wykonane szczegółowe badania terenowe na wybranym obszarze Natura 2000. Swoje zainteresowania skupiliśmy na 4 gminach związanych z doliną środkowego Bugu. Jest to obszar szczególnie cenny z przyrodniczego punktu widzenia, zarówno w skali regionalnej jak i krajowej (liczne chronione siedliska przyrodnicze, ostoje ptactwa wodno-błotnego, itp.)

W 2006 r. wykonaliśmy następujące prace:

•Opracowanie ekofizjograficzne podstawowe dla obszaru gminy Jarocin na potrzeby miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (woj. wielkopolskie, pow. 20 000 ha)

Ze względu na zimowy termin wykonania opracowania głównym materiałem wyjściowym były zdjęcia lotnicze oraz istniejące dokumenty i opracowania przyrodnicze, planistyczne itp. Gmina Jarocin jest gminą typowo rolniczą – posiada gleby o wysokim potencjale produkcyjnym, nie posiada natomiast obszarów przemysłowych ani przyrodniczo cennych (z wyjątkiem kilku malowniczych małopowierzchniowych przełomowych odcinków małych rzek). Cechą charakterystyczną gminy jest jej stabilność funkcjonalna i brak przemian przestrzennych. Jest to aspektem pozytywnym, gdyż gmina niemal optymalnie wykorzystuje swój naturalny potencjał, jakim jest rolnictwo, a obszary przyrodniczo cenne znajdują się głównie w sąsiedniej gminie – Żerków w Żerkowsko-Czeszewskim Parku Krajobrazowym. Wynikową skalią opracowania była skala 1:10 000.

•Inwentaryzacja zieleni na terenie kompleksów wojskowych w rejonie działania Stołecznego Zarządu Infrastruktury na terenach następujących kompleksów wojskowych:

a) Wojskowej Administracji Koszar nr 11 – ul. 29 Listopada 1/3, 00-904 Warszawa oraz
b) obiekt przy ul. Batorego

ad a) Opracowanie wykonano w skali 1:500. Stopień zagęszczenia drzew wynosił 40-90 szt./ha. Był to teren administracji wojskowej z zespołem budynków (w tym koszar) i miejsc parkingowych oraz z towarzyszącą im zielenią urządzoną /klomby wieloletnie, jednoroczne, żywopłoty formowane, szpalery drzew, głównie topoli kolumnowych, szpalery krzewów liściastych oraz tui (żywotników zachodnich), zwarte grupy różno- (klonów, kasztanów) lub jednogatunkowych (jarząbów pospolitych) drzew liściastych, pojedyncze okazałe drzewa/. Zadanie polegało na zinwentaryzowaniu drzew, krzewów, klombów, opisaniu pierśnicy, szerokości korony drzew, ich stanu zdrowotnego, w razie potrzeby – wyznaczeniu zabiegów pielęgnacyjnych.

ad b) Opracowanie terenu obejmowało parking oraz nieużytek sąsiadujący ze stadionem sportowym. Postępowano podobnie jak w pkt. a). Zinwentaryzowano ogółem 232 sztuki drzew oraz krzewów. Obszar ten jest całkiem odmienny od poprzedniego, gdyż stanowi obszar wysokiej i niskiej zieleni spontanicznej. Większość obszaru stanowi nieużytek. Najliczniej występującymi gatunkami są: topola (Populus sp.) oraz klon jesionolistny (Acer negundo) – gatunki szybko rosnące, dające liczne odrosty korzeniowe.

•Opracowanie ekofizjograficzne dla terenu Południowego Klina Zieleni w Poznaniu skala 1: 5 000 (mapa główna) powierzchnia 518 ha
Analizowany klin zieleni jest jednym z czterech głównych klinów Poznania. W jego skład wchodzą: obszar powierzchniowego ujęcia wody Dębina porośnięty lasem, park leśny Dębina, trzy parki miejskie, ogrody działkowe, obszar sportowo-usługowy z rozproszoną zabudową jednorodzinną, w większości opuszczoną. Osobliwością przyrodniczo-historyczną jest park leśny Dębina z zespołem stawów, posiadający do 2002 r. status użytku ekologicznego. Układ przyrodniczy omawianego klina zieleni spełnia swoje funkcje i oczekuje się, iż ten stan rzeczy się zachowa oraz że projektanci miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zachowają wytyczne wskazane w ekofizjografii. Obszarami o potencjalnej ekspansji urbanistycznej jest obszar sportowo-usługowy oraz opuszczony park „Luna”.

Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa
ul. Targowa 45 Warszawa
tel: 22 619 13 50
Click to listen highlighted text!